ايران.. أصداء لمسرحية انتخابات النظام في وسائل الاعلام الغربية… ايران .. بازتاب نمایش انتخابات رژیم در رسانه‌ّهای غربی

الصورة :- صندوق الاقتراع للنظام

اهتمت وسائل الاعلام الغربية بشكل عام والاعلام الأمريكي بشكل خاص بمسرحية الانتخابات في ايران ونقلت تحليلات مختلفة بشأنها. 

وكتبت مجلة تايم في عددها الصادر يوم 16 أيار في مقال بعنوان «الانتخابات الايرانية لا تغير شيئا» تقول: في ايران المرشد الأعلى آية الله خامنئي له السلطة الكاملة ولا رئيس الجمهورية. بصرف النظر عمن يعلن فائزا في الانتخابات، فان الشعب الايراني لا يتوقع احداث أي تغيير حقيقي لتحسين الوضع. الولي الفقيه يسيطر على تعيين المرشحين. انه شخصيا يعين نصف أعضاء مجلس صيانة الدستور الذي يحدد أهلية المرشحين. رئيس السلطة القضائية هو الآخر يعين 8 أشخاص آخرين ورئيس السلطة القضائية هو نفسه يتم تعيينه من قبل الولي الفقيه».

وأما موقع أمريكن تينكر فقد كتب يوم 9 أيار في مقال له: «بما يعود الأمر الى هذا النظام لا فرق بين روحاني ورئيسي وقاليباف أو آي مرشح آخر باقي للتنافس على كرسي الرئاسة. نتيجة هذه الانتخابات الهزلية مهما كانت ، فان النظام يتجه نحو دوامة من الأزمات الخطيرة للغاية وعلى وجه السرعة».

ذكرت واشنطن اغزمينر «الادارة الأمريكية يجب أن تفهم أن نتائج الانتخابات لن تحدث أي تغيير في سلوكيات ايران…» وأضافت : «الغرب خاصة اوروبا والادارة الأمريكية السابقة كانوا يخطأون في البحث عن الفرق بين الاصلاحيين والمتشددين في ايران.. ان اختلافاتهم هي في التكتيكات في اللعبة الايرانية ولكن في القيم والثوابت لا فرق بينهم. الاختلاف في كيفية حفظ النظام».

ومن الموضوعات البارزة الأخرى في هذه الدورة من الانتخابات للنظام هو موضوع حراك المقاضاة وموضوع مجزرة عام 1988 حيث اهتمت وسائل الاعلام الغربية بها وركزوا على حراك المقاضاة لاسيما مع ترشيح رئيسي للرئاسة. ويمكن القول انه لا تقرير الا وآن يشير الى هذا الأمر.

فعلى سبيل المثال كتبت وكالة أنباء الاسوشيتدبرس في 15 أيار: «… ان ترشيح رئيسي يذكر بحادث مثير للاعدامات الجماعية لالاف من السجناء في ايران عام 1988 حيث يشكل أحد أظلم حقبة في حقب تاريخ الجمهورية الاسلامية  وهذا يشكل حالة لم يعترف بها من قبل السلطات بعد. يقال ان رئيسي كان عضو لجنة أصدرت أحكام الاعدام للسجناء وهذا موضوع لم يشر اليه في حملته الانتخابية».

ما هو بارز في الوقت الحاضر في وسائل الاعلام هو الاستياء العام حيال النظام برمته وأن الشعب الايراني لا يريد هذا النظام بل يريد تغيير النظام. فعلى سبيل المثال عندما زار روحاني منجم يورت للفحم الحجري بمحافظة جلستان واجه احتجاجا من العمال في المنجم وعوائل الضحايا وهذا ما استأثر باهتمام واسع لدى وسائل الاعلام كعلامة فارقة تدل على مشاعر الكراهية لدى المواطنين تجاه النظام. أو الاحتجاجات الشعبية وكذلك توسع نطاق النشاطات الشعبية بشأن مقاطعة الانتخابات وانتخابهم هو اسقاط النظام.

وكتب موقع اغزمينير 16 أيار: «رغم الأخطار المحدقة، فان المواطنين المستائين خرجوا الى الشوارع ويلصقون صور قادة المعارضة ويمزقون لافتات مرشحي النظام في الوقت نفسه».

موقع فوربز في 12 أيار : «تلبية لدعوة وجهها موقع مجاهدي خلق، يخاطر الشباب بحياتهم ورغم احتمال الاعتقال والتعذيب والاعدام الحتمي، يبدون بشكل علني رؤاهم بشأن النظام. أعضاء شبكة مجاهدي خلق داخل ايران يلصقون صورا للمعارضة المحظورة على الجدران».

هافينغتون بست 16 أيار 2017: «الانتخابات الرئاسية الايرانية تجري يوم 19 أيار. الكثير من المواطنين في عموم ايران يدعون الى مقاطعة الانتخابات… شبكة حركة المعارضة الايرانية المجلس الوطني للمقاومة الايرانية وحركة مجاهدي خلق داخل ايران .. كثفت في داخل ايران حملة واسعة للنشاطات ودعت الى مقاطعة الانتخابات. وشملت النشاطات لصق صور كبيرة لزعيمة المعارضة الايرانية مريم رجوي في المجسرات وفي الطرق السريعة في طهران وسائر المدن وتوزيع صورها يتم في سائر الأماكن العامة مثل البازار أو مقر البسيج أو على واجهات السيارات وتوزيع بيانات وتي شيرت بشعار مجاهدي خلق ودعوة الى اسقاط النظام».

ايران .. بازتاب نمایش انتخابات رژیم در رسانه‌ّهای غربی

نمایش انتخابات در ایران در رسانه های غربی بطور عام و در رسانه های آمریکایی انعکاس زیادی داشته و تحلیل های مختلفی هم حول آن وجود دارد، مجله تایم 26 اردیبهشت در مقاله ای با عنوان ”انتخابات ایران هیچ چیزی را تغییر نخواهد داد” نوشته: در ایران رهبر عالی آیت الله خامنه ای قدرت کامل را دارد و نه رئیس جمهور. مستقل از اینکه چه کسی برنده انتخابات اعلام شود، مردم ایران انتظار هیچ تغییر واقعی برای بهتر شدن اوضاع را ندارند. ولی فقیه روی انتخاب کاندیدها از ابتدا کنترل دارد. او شخصا نصف اعضا شورای نگهبان که صلاحیت کاندیدها را مشخص میکند را انتخاب میکند. رئیس قوه قضائیه نیز بقیه 8 نفر را انتخاب میکند و خود رئیس قوه قضائیه هم توسط ولی فقیه انتخاب میشود».
سایت امریکن تینکر 19 اردیبهشت طی مقاله ای نوشت: «تا آنجا که به این رژیم بر می‌گردد، تفاوتی بین روحانی، رئیسی و قالیباف، یا هر کاندید دیگر که اکنون در رقابت برای پست ریاست جمهوری حضور دارد وجود ندارد. نتیجه این انتخابات قلابی هر چه که باشد، این رژیم به سرعت رو به بحرانهای بیسابقه و بسیار خطرناک می‌رود».
واشنگتن اگزمینر « دولت آمریکا باید به این حقیقت پی ببرد که نتایج این انتخابات تغییراتی در رویکردهای ایران ایجاد نخواهد کرد…. واشنگتن اگزمینر نوشت که غرب به ویژه اروپا و دولت‌های پیشین آمریکا به اشتباه به دنبال ایجاد تمایز و تقاوت میان اصلاح‌طلبان و اصولگرایان در ایران بودند …تفاوت‌هایی در معانی و تاکتیک‌های بازیگران ایران وجود دارد اما در ارزش‌ها و ذات تفاوتی وجود ندارد. تفاوت‌ها در چگونگی حفظ رژیم در قدرت است».

یکی از مقولاتی که در این دور از انتخابات رژیم برجسته شد موضوع جنبش دادخواهی و بحث قتل عام های سال 67 است که این موضوع در رسانه‌های غربی هم راه یافته و روی موضوع جنبش دادخواهی بخصوص با کاندید شدن رئیسی انگشت گذاشته‌اند. تقریبا می‌توان گفت که در هیچ گزارشی نیست که به این مسئله اشاره نشود.
برای مثال خبرگزاری آسوشیتدپرس 25 اردیبهشت می‌نویسد: « … کاندیداتوری رئیسی همچنین یادآور واقعه بحث انگیز اعدام دستجمعی هزاران زندانی ایران در 1988می باشد که یکی از تاریکترین دوران تاریخ جمهوری اسلامی بوده است و این موردی است که توسط مقامات هنوز به رسمیت شناخته نشده است. گفته می شود رئیسی جزو هیاتی بوده که برخی از این زندانیان را به اعدام محکوم می کرده اما این موضوعی است که او در کمپین انتخاباتی خود به آن اشاره یی نکرده است».
آنچه در حال حاضر در رسانه ها برجسته است نارضایتی مردم از کلیت رژیم و اینکه مردم ایران این رژیم را نمی‌خواهند وخواستار تغییر این رژیم هستند. مثلا دیدار روحانی از محل معدن زغال‌سنگ یورت در استان گلستان و اعتراض گسترده معدن چیان و خانواده های قربانیان علیه روحانی انعکاس زیادی در رسانه ها داشت و از آن به عنوان نفرت مردم از این رژیم یاد شده است. یا اعتراضات اجتماعی و همچنین گستردگی فعالیت‌های مردمی حول نه گفتن مردم به انتخابات و اینکه انتخاب آنها سرنگونی است.
سایت اگزمینیر 26 اردیبهشت96 می‌نویسد: «علی‌رغم خطرات مربوطه، مردم ناراضی به خیابانها آمده و پوسترهایی از رهبران اپوزیسیون نصب می‌کنند و در عین حال پوسترهای کاندیداهای رژیم را تخریب می‌کنند».
سایت فوربز 22 اردیبهشت 96می‌نویسد: «در پاسخ به فراخوانی که در سایت مجاهدین خلق منتشرشده، جوانان خطرات و ریسکهای دستگیری، شکنجه و اعدام حتمی را پذیرفته و بصورت علنی دیدگاههای خود را در مورد رژیم اظهار کرده‌اند. اعضای شبکه مجاهدین در داخل ایران دیده می‌شوند که تصاویری از اپوزیسیون ممنوعه را بر دیوارها نصب می‌کنند».
هافینگتون پست 26 اردیبهشت 96 می‌نویسد: «انتخابات ریاست جمهوری ایران روز جمعه 19 مه برگزار می‌شود. بسیاری از مردم در سراسر کشور فراخوان به تحریم این انتخابات داده اند. شبکه جنبش اپوزیسیون ایران، شورای ملی مقاومت و گروه مجاهدین خلق در داخل ایران درگیر یک کمپین گسترده سراسری بوده و فراخوان به تحریم انتخابات داده اند. فعالیت آنها شامل نصب عکس های بزرگ رهبر اپوزیسیون ایران، مريم رجوي از پلها در اتوبانهای اصلی تهران و سایر شهرها و زدن عکسهای وی روی دیوارهای خیابانهای مختلف و سایر اماکن عمومی مثل بازار یا مقر بسیج، یا قرار دا‌دن عکس ها روی شیشه خودروها و پخش اطلاعیه و تی شرت با آرم مجاهدین و فراخوان به تغییر رژیم می‌شود».

======================